برآورد جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۸۲ حاکی از آن است که این شهرستان در سال مذکور دارای ۳۸۰۳۱۲ نفر جمعیت بوده که ۲۵۳۵۹۶ نفر آن برابر با ۷/۶۶ درصد در مناطق شهری و ۱۲۶۷۱۶ نفر برابر با ۳/۳۳ در مناطق روستایی سکونت داشته‌اند.[۱]

محتویات

 [نهفتن]

تاریخچهٔ شهرکرد [ویرایش]

نام شهر کرد قبلاً ده کُرد بوده‌است. در سال هزار و سیصدو چهارده ده کرد از دهستان به شهرستان تبدیل شد و با تغییر واژهٔ «ده» به «شهر» نام شهرکرد بر آن گذارده شد. در سال هزار و سیصدو چهارده ده کرد از دهستان به شهرستان تبدیل شد و با تغییر واژهٔ «ده» به «شهر» نام شهرکرد بر آن گذارده شد..اتابکان لر از شهرکرد بدلیل موقعیت راهبردی آن به عنوان پاسگاه و تامین عبور و مرور استفاده می‌کرده‌اند. دراکثرمناطق شهرستان بخصوص شهرهای شهرکرد، فرخ شهر، هفشجان، سورشجان،، و...مردم به فارسی وگویش بختیاری ودر برخی روستاها مانند طاقانک و شهرهایی مثل سامان، بن و شهرکیان به زبان ترکی قشقایی و در برخی دیگر از شهرها مانند هارونی،باباحیدر، نافچ وروستاهای اطراف به گویش بختیاری تکلم می‌کنند.

موقعیت جغرافیایی [ویرایش]

این شهرستان در طول شرقی ۴۹ درجه و ۲۲ دقیقه تا ۵۰ درجه و ۴۹ دقیقه‌است و از نظر عرض جغرافیایی در عرض شمالی ۳۲ درجه و ۲۰ دقیقه تا ۳۳ درجه و ۳۱ دقیقه قرار گرفته‌است. به لحاظ وضعیت توپوگرافی این شهرستان در بخش شمالی رشته کوههای بختیاری ازسلسله جبال زاگرس و در حاشیه گسل زاگرس قرار گرفته و از ارتفاعات آن می‌توان به کوه جهانبین و کوه شیراز اشاره کرد که با ارتفاع بیش از ۳۰۰۰ متر آن را پوشانیده‌است. فواصل بین رشته کوهها را دشتهای وسیعی فرا گرفته‌است از عمده‌ترین دشتهای منطقه می‌توان به دشت شهرکرد، دشت بن، دشت هفشجان اشاره نمود.

جاذبه‌های طبیعی [ویرایش]

دریاچه سد زاینده رود در شمال غربی این شهرستان و رودخانه زاینده رود، گرداب بن و چشمه زنه از جمله جاذبه‌های طبیعی آن است. لازم به ذکر است در حال حاضر دریاچه سد زاینده رود در مز استان با استان اصفهان قرار دارد (شهرستان چادگان)و اکنون استان اصفهان آن را جزو ما یملک خود می‌شمارد.

جاذبه‌های مذهبی [ویرایش]

امامزاده دو معصوم و مسجد اتابکان وجامع در مرکز شهرجز زیباترین امکان مذهبی شهر می باشد این امکان برای مردم مقدس وقابل احترام می باشند

تقسیمات سیاسی [ویرایش]

بر اساس آخرین تقسیمات سیاسی استان تا پایان سال ۱۳۸۲ شهرستان شهرکرد دارای ۵ بخش ۱۲ شهرو ۱۱ دهستان بوده مرکز آن شهرکرد است و از دیگر شهرهای این شهرستان می‌توان شهرهای نافچ، طاقانک، کیان، فرخ‌شهر، هفشجان، سورشجان، بن، سامان،شلمزار و گهرو و از دهستانها مرغملک و وانان را نام برد.

شهرها: شهرکرد، فرخ شهر، هفشجان، کیان، طاقانک و نافچ

  • بخش کیار
    • دهستان کیار شرقی
    • دهستان کیار غربی
    • دهستان دستگرد

شهرها: شلمزار و گهرو

  • بخش بن
    • دهستان زاینده رود جنوبی
    • دهستان وردنجان

شهرها: بن

شهر: سامان

شهرها: سورشجان و سودجان

منابع [ویرایش]